Guillermo del Toro'nun yönetmenlik koltuğuna oturduğu ilk uzun metrajlı film olan Cronos (1992), fantastik, korku ve dram unsurlarını ustalıkla harmanlayan bir başyapıt. Film, 16. yüzyılda bir simyacı tarafından yaratılan ve dört yüzyıl sonra antikacı Jesús Gris (Federico Luppi) tarafından keşfedilen gizemli bir mekanizmanın etrafında döner. 'Cronos Cihazı' olarak adlandırılan bu nesne, kullanıcısına sonsuz gençlik ve yaşam vaat eder, ancak bunun korkunç bir bedeli vardır.

Jesús, cihazı deneyimledikçe gençleşmeye ve tazelenmeye başlar, ancak aynı zamanda insan kanına karşı dayanılmaz bir iştah geliştirir. Bu dönüşüm, onu ailesiyle olan ilişkilerinde derin bir çatışmaya sürükler. Öte yandan, zengin ve hasta iş adamı De la Guardia (Claudio Brook) ve sadık yeğeni Angel (Ron Perlman), cihazı her ne pahasına olursa olsun ele geçirmeye kararlıdır. Perlman'ın canlandırdığı Angel karakteri, del Toro'nun ilerleyen filmlerinde de görmeye alışacağımız türden grotesk ve unutulmaz bir kötü adam portresi çizer.

Cronos, sadece bir korku veya vampir filmi değil, aynı zamanda ölüm, yaşlanma, açgözlülük ve aşk üzerine derinlemesine düşünen bir dramdır. Del Toro'nun imzası haline gelen gotik görsel estetik, pratik efektler ve sembolizm bu ilk filminde bile kendini net bir şekilde gösterir. Federico Luppi'nin Jesús rolündeki naif ve trajik performansı filmin kalbini oluştururken, Ron Perlman tehditkar ve aynı zamanda gülünç varlığıyla ekrana hayat verir.

Meksika sinemasının önemli bir parçası olan Cronos, izleyiciyi geleneksel canavar mitlerinden uzaklaştırarak, ölümsüzlük arzusunun insan ruhunda yarattığı yıkımı inceler. Görsel zenginliği, benzersiz hikaye anlatımı ve duygusal derinliği ile sıradan bir tür filminden çok daha fazlasını sunar. Guillermo del Toro hayranları ve farklı, sanatsal korku filmleri arayan herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir kült klasiktir.